ماشین‌حساب کانادین (Super Yankee)

این ماشین‌حساب، مبلغ پرداختی برای یک شرط کانادین (که با نام Super Yankee نیز شناخته می‌شود) را محاسبه می‌کند؛ جایی که پنج انتخاب مانی‌لاین از لیگ‌های NFL، NBA، MLB و NHL در بیست و شش شرط مجزا ترکیب می‌شوند و ابتدا با ضرایب آمریکایی قیمت‌گذاری می‌شوند.

شرط کانادین چیست؟

یک کانادین که به آن Super Yankee نیز می‌گویند، یک شرط پوششی کامل (Full Cover) روی پنج انتخاب است که هیچ شرط تکی در آن وجود ندارد. شما روی تمام ترکیبات ممکن از دو، سه، چهار و هر پنج انتخاب شرط می‌بندید: ده دبل، ده تریبل، پنج چهارگانه و یک پنج‌گانه، که در مجموع بیست و شش شرط می‌شود. این شرط گام منطقی بعدی پس از Yankee است که چهار انتخاب را در یازده شرط پوشش می‌دهد؛ با اضافه کردن انتخاب پنجم، تعداد ترکیبات بیش از دو برابر می‌شود.

از آنجا که شرط تکی وجود ندارد، یک انتخاب برنده در میان پنج انتخاب شما، به تنهایی هیچ بازگشتی ندارد. شما حداقل به دو انتخاب برنده نیاز دارید تا پولی به شما بازگردد، زیرا کوچک‌ترین ترکیب، یک دبل است. این ساختار، انتخاب برندگان به صورت دوتایی و سه‌تایی را پاداش می‌دهد و به جای تکیه بر یک انتخاب، ریسک را در بیست و شش خط به جای پنج شرط پخش می‌کند.

نکته منفی، هزینه آن است. هر انتخابی که اضافه می‌کنید، تعداد ترکیبات ممکن را چند برابر می‌کند، بنابراین حرکت از چهار انتخاب به پنج انتخاب، تعداد خطوط را تقریباً سه برابر می‌کند؛ از یازده خط در Yankee به بیست و شش خط در کانادین. شرط‌بندانی که انعطاف‌پذیری یک شرط پوششی کامل را دوست دارند اما انتخاب پنجمی دارند که واقعاً به آن اطمینان دارند، مخاطبان اصلی این نوع شرط هستند.

شرط کانادین چگونه محاسبه می‌شود؟

یک کانادین با شمارش تمام ترکیبات ممکن از پنج انتخاب شما به صورت دوتایی، سه‌تایی، چهارگایی و پنج‌تایی ساخته می‌شود: ۱۰ دبل + ۱۰ تریبل + ۵ چهارگانه + ۱ پنج‌گانه = ۲۶ شرط. هزینه کل شما به سادگی ۲۶ × مبلغ واحد شرط شماست و هر خط به صورت جداگانه تسویه می‌شود، بنابراین باخت در یک انتخاب فقط خطوطی را که شامل آن انتخاب هستند از بین می‌برد - و کل شرط را باطل نمی‌کند.

ضرایب برای هر بخش به صورت مانی‌لاین آمریکایی ذکر شده‌اند و ماشین‌حساب قبل از ضرب کردن بخش‌ها در یکدیگر، هر کدام را به اعشاری تبدیل می‌کند. یک عدد منفی مانند -200 نشان‌دهنده تیم محبوب است: 100 را بر عدد ضریب تقسیم کنید و سپس 1 را اضافه کنید که -200 را به 1.50 و -143 را به 1.70 تبدیل می‌کند. یک عدد مثبت مانند +150 نشان‌دهنده تیم ضعیف‌تر است: عدد ضریب را بر 100 تقسیم کرده و 1 را اضافه کنید که +100 را به 2.00، +120 را به 2.20 و +150 را به 2.50 تبدیل می‌کند. هنگامی که هر بخش دارای قیمت اعشاری شد، ماشین‌حساب ضرایب بخش‌های موجود در یک دبل، تریبل، چهارگانه یا پنج‌گانه را در هم ضرب کرده و سپس آن قیمت ترکیبی را در مبلغ واحد شرط ضرب می‌کند تا بازگشت آن خط مشخص شود.

جمع کردن بازگشت‌های حاصل از تمام بیست و شش خط، بازگشت کل در صورت برد همه انتخاب‌ها را نشان می‌دهد و کسر هزینه کل از آن، سود را به دست می‌دهد.

ماشین‌حساب چه چیزی را به شما نشان می‌دهد؟

هنگامی که پنج انتخاب خود، ضرایب آن‌ها و مبلغ واحد شرط خود را وارد می‌کنید، ماشین‌حساب قبل از نمایش هرگونه مبلغ، ساختار شرط را ترسیم می‌کند. این ماشین‌حساب تعداد شرط‌ها (بیست و شش) را تأیید کرده و آن رقم را به اجزای تشکیل‌دهنده‌اش - دبل‌ها، تریبل‌ها، چهارگانه‌ها و تک پنج‌گانه - تقسیم می‌کند تا بتوانید ببینید روی چه چیزی شرط می‌بندید. سپس هزینه کل شما را در تمام بیست و شش خط جمع می‌زند.

در بخش نتایج، ماشین‌حساب بازگشت کل شما را در صورت برد انتخاب‌ها و سود حاصل پس از کسر هزینه را نشان می‌دهد. از آنجا که کانادین شرط تکی ندارد، به شما اجازه می‌دهد هر انتخاب را به عنوان باخت یا پوش علامت‌گذاری کنید و ببینید چگونه ترکیبات باقی‌مانده - دبل‌ها، تریبل‌ها و چهارگانه‌هایی که شامل آن انتخاب نیستند - همچنان به بازگشت سرمایه کمک می‌کنند، به جای اینکه شرط را به عنوان یک نتیجه برد یا باخت ساده در نظر بگیرید.

مثال عملی

یک شرط کانادین روی پنج انتخاب مانی‌لاین با مبلغ واحد $0.50 در نظر بگیرید: Bills برای شکست Jets با ضریب -200 (1.50)، Bucks برای شکست Pistons با ضریب -143 (1.70)، Phillies برای شکست Nationals با ضریب +100 (2.00)، Rangers برای شکست Islanders با ضریب +120 (2.20)، و Golden Knights برای شکست Sharks با ضریب +150 (2.50). با پنج انتخاب و بدون شرط تکی، این حالت منجر به تفکیک استاندارد ۱۰ دبل، ۱۰ تریبل، ۵ چهارگانه و ۱ پنج‌گانه، در مجموع بیست و شش شرط می‌شود. با $0.50 برای هر خط، هزینه کل $13.00 است.

اگر هر پنج انتخاب برنده شوند، تمام بیست و شش خط پرداخت می‌شوند. مجموع بازگشت سرمایه به $107.95 می‌رسد که پس از کسر $13.00 هزینه، سود $94.95 باقی می‌ماند. این بازگشت، مجموع نتایج بیست و شش خط مجزا است، از کوچک‌ترین دبل‌ها تا تک پنج‌گانه‌ای که برای برد به پیروزی هر پنج تیم نیاز دارد.

البته هر نتیجه‌ای نیاز به پیروزی کامل ندارد. فرض کنید Golden Knights ببازد در حالی که چهار انتخاب دیگر - Bills، Bucks، Phillies و Rangers - همگی برنده شوند. پنج‌گانه از بین می‌رود و همچنین هر ترکیبی که شامل Golden Knights بوده است. اما شش دبل، چهار تریبل و یک چهارگانه‌ای که از بین چهار انتخاب برنده دیگر تشکیل شده‌اند، همچنان پرداخت می‌شوند. در این سناریو، شرط $28.20 بازمی‌گرداند که سود آن $15.20 است. این بازگشت کمتر از پیروزی کامل است، اما نشان می‌دهد چرا ساختار بیست و شش خطی به کانادین انعطاف‌پذیری می‌دهد: باخت یک انتخاب از پنج انتخاب، شرط را صفر نمی‌کند، زیرا ترکیباتی که کاملاً از چهار انتخاب برنده تشکیل شده‌اند، تحت تأثیر انتخابی که باخته قرار نمی‌گیرند.

۲۶ شرط در یک کانادین دقیقاً چه هستند؟

بیست و شش شرط در یک کانادین بر اساس تعداد انتخاب‌های هر ترکیب به چهار گروه تقسیم می‌شوند. دبل‌ها و تریبل‌ها بخش عمده شرط را با ده خط برای هر کدام تشکیل می‌دهند، چهارگانه‌ها پنج خط دیگر را به خود اختصاص می‌دهند و تک پنج‌گانه در صدر قرار دارد که برای برد به پیروزی همه انتخاب‌ها نیاز دارد. در مجموع، آن‌ها بیست و شش خط کاملی را تشکیل می‌دهند که کانادین را تعریف می‌کند.

هزینه کل برای یک کانادین با مبالغ واحد مختلف

تعداد شرط‌ها در یک کانادین هرگز تغییر نمی‌کند - همیشه بیست و شش خط است، فارغ از اینکه مبلغ شرط شما چقدر کوچک یا بزرگ باشد. آنچه تغییر می‌کند، هزینه کل است که به نسبت مستقیم با مبلغ واحد شرط شما افزایش می‌یابد. جدول زیر هزینه کل یک کانادین را در چهار مبلغ واحد رایج، از $0.25 برای هر خط تا $2.00 برای هر خط نشان می‌دهد.

وقتی انتخاب پنجم را اضافه می‌کنید چه تغییری رخ می‌دهد؟

اضافه کردن انتخاب پنجم جایی است که محاسبات پیچیده می‌شود: یک Yankee یازده خط است، یک کانادین بیست و شش خط. بنابراین همان مبلغ واحد بیش از دو برابر هزینه دارد و چون هنوز شرط تکی وجود ندارد، قبل از هرگونه بازگشت سرمایه به دو برنده نیاز دارید. مزیت آن انعطاف‌پذیری است - یکی از پنج انتخاب را ببازید و یازده خط همچنان می‌توانند پرداخت کنند.

آن پرش از یازده به بیست و شش یک خطای گرد کردن نیست؛ انتخاب پنجم ترکیبات ممکن بسیار بیشتری را با چهار انتخاب دیگر ایجاد می‌کند تا انتخاب چهارم با سه انتخاب اول. شرط‌بندانی که برای اولین بار از Yankee به کانادین می‌روند، گاهی انتظار دارند هزینه به آرامی و متناسب با اضافه شدن یک انتخاب افزایش یابد - اینطور نیست، زیرا ترکیبات پوششی کامل همیشه سریع‌تر از تعداد خود انتخاب‌ها رشد می‌کنند.

روی دیگر این هزینه اضافی، حاشیه امن اضافی است که خریداری می‌کنید. بدون شرط تکی، کانادین همچنان به حداقل دو انتخاب صحیح نیاز دارد تا پرداخت کند، دقیقاً همانطور که Yankee عمل می‌کند. اما انتخاب پنجم، دبل‌ها، تریبل‌ها و چهارگانه‌های ممکن بیشتری را در میان انتخاب‌هایی که برنده می‌شوند ایجاد می‌کند، بنابراین یک انتخاب نادرست از پنج انتخاب، خطوط باقی‌مانده بیشتری را نسبت به یک انتخاب نادرست از چهار انتخاب در یک Yankee باقی می‌گذارد. این معامله‌ای است که کانادین از شما می‌خواهد انجام دهید: هزینه بیشتر برای شرطی که یک انتخاب اشتباه را راحت‌تر تحمل می‌کند.

چه زمانی شرط کانادین منطقی است؟

کانادین برای شرط‌بندی مناسب است که اعتماد واقعی به پنج انتخاب مجزا دارد و ساختاری می‌خواهد که اگر یکی از آن‌ها ناامیدش کرد، فرو نپاشد. از آنجا که کوچک‌ترین ترکیب یک دبل است، شرط از قبل فرض می‌کند که برخی انتخاب‌ها شکست می‌خورند و برای ادامه پرداخت از طریق دبل‌ها، تریبل‌ها و چهارگانه‌هایی که باقی می‌مانند ساخته شده است. این امر آن را به انتخابی معقول برای شرط‌بندی تبدیل می‌کند که به پنج انتخاب خود تقریباً به یک اندازه اعتماد دارد، نه کسی که فقط به سه انتخاب اطمینان دارد و نسبت به دو تای دیگر بی‌تفاوت است.

میزان هزینه، اصلی‌ترین چیزی است که باید قبل از بستن شرط سنجیده شود. بیست و شش خط حتی با یک مبلغ واحد متوسط به سرعت جمع می‌شود و شرط‌بندی که فقط به دو یا سه انتخاب از پنج انتخاب خود اعتماد دارد، بهتر است از یک شرط پوششی کامل کوچک‌تر استفاده کند یا مستقیماً روی همان انتخاب‌ها شرط ببندد. کش دادن یک کانادین برای رسیدن به پنج انتخاب، بدون اضافه کردن ارزش، هزینه را افزایش می‌دهد، زیرا یک بخش پنجم ضعیف، تمام ترکیباتی را که در آن ظاهر می‌شود، پایین می‌کشد.

انضباط در مدیریت سرمایه در اینجا به اندازه کیفیت انتخاب‌ها اهمیت دارد. از آنجا که هزینه کل در بیست و شش برابر مبلغ واحد ثابت است، ارزش دارد که آن مبلغ واحد را به رقمی برسانید که با ریسک کامل آن راحت هستید، به جای اینکه از یک بودجه کل به عقب برگردید. کانادین به شرط‌بندانی پاداش می‌دهد که ابتدا هزینه را برنامه‌ریزی کرده و مبلغ واحد را متناسب با آن انتخاب می‌کنند.

اشتباهات رایج

شرط‌بندان اغلب هزینه را دست‌کم می‌گیرند و فراموش می‌کنند که به بیست و شش برابر مبلغ واحد می‌رسد، نه چیزی نزدیک به پنج برابر. برخی انتظار دارند شرط‌های تکی گنجانده شوند و تعجب می‌کنند که یک انتخاب برنده تکی هیچ بازگشتی ندارد، زیرا کانادین اصلاً شرط تکی ندارد. برخی دیگر فرض می‌کنند کانادین و Super Yankee به شرط‌های متفاوتی اشاره دارند، در حالی که در واقع این دو نام دقیقاً همان شرط بیست و شش خطی را توصیف می‌کنند. یک اشتباه رایج نهایی، کش دادن شرط به انتخاب پنجم فقط برای ساختن آن است، در حالی که تنها سه مورد از انتخاب‌ها واقعاً مورد علاقه هستند.

کانادین در مقابل سایر شرط‌های پوششی کامل بدون شرط تکی

کانادین در میان خانواده‌ای از شرط‌های پوششی کامل قرار دارد که همگی شرط‌های تکی را حذف می‌کنند و از چهار انتخاب Yankee تا Heinz و Super Heinz مقیاس‌بندی می‌شوند. هر انتخاب اضافی به جای اینکه به سادگی به تعداد خطوط اضافه کند، آن‌ها را چند برابر می‌کند، به همین دلیل است که پرش از چهار به هفت انتخاب، شرط را از یازده خط به 120 خط می‌رساند.